Στη ζωή του τίποτα η κλεψύδρα του χρόνου σταμάτησε
Δε λογαριάζεις, θέλεις να κρύβεσαι
Αδειο μυαλό, λευκές σκέψεις, ανόητες τύψεις
Λόγια μηχανικά σχεδόν από συνήθεια
Αόρατο είναι αυτό που βλέπεις, η ψυχή σου τυφλώθηκε
Ακίνητος σε στάση προσευχής δείχνεις να περιμένεις
Μονάχα σκέψου, έκανες ήδη μιαν αρχή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου